Drapieżnik jest to rozdaj zwierzęcia. Drapieżnik jest bardzo groźny w szczególności dla mniejszych zwierzęta ponieważ one musza się go obawiać najbardziej. Drapieżnik ma to do siebie ze umie polować i robi to nie dla zabawy tylko po to aby się najeść dlatego też jego działanie jest bardzo specyficzne ma dokładnie zaplanowany przebieg. Najpierw drapieżnik czai się w ukryciu po to aby nie zostać zauważonym później w krótkiej chwili atakuje. Najczęściej robi to precyzyjnie ponieważ ma świadomość ze nie może pozwolić sobie na żadne błędy. Drapieżników czyli zwierząt które odżywiają się mięsem jest naprawdę wiele nie musza być to tylko zwierzęta lądowe ponieważ jest wiele tez takich które latają w przestworzach. W zoo natomiast jest całkiem inaczej ponieważ zwierzęta żyją w klatkach czy tez wybiegach dlatego tez nie mogą same zdobywać pokarmu dlatego tez pokarm dostarczają im pracownicy zoo którzy bardzo o nie dbają. Zazwyczaj jest to mieszanka mięsa którą patki i zwierzęta się zajadają. Lew jest to król zwierząt. Lew jest królem ponieważ jest bardzo dostojnym zwierzęciem ale ni tylko umie on stwarzać odpowiednie pozory dlatego też zwierzęta się go boja. Lew natomiast jest bardzo leniwym zwierzakiem jest dość ciężki dlatego też większość czasu odpoczywa na słoneczku lub w cieniu drzew. Nawet kiedy oglądamy go w zoo nie przejawia jakichś specjalnych zdolności tylko leży. Jest tak ponieważ lew jest bardzo wolny i ciężki dlatego też w naturze to lwica poluje i przynosi lupy a lew je tylko zjada/. Lew nawet nie pomaga przy wychowaniu młodych ponieważ jest typem samotnika do stada zbliża się tylko kiedy chce dostać samice. Cechą charakterystyczną lwa jest jego ogromna grzywa . lwy jedyne boje jakie wykonują są to starcia o samicę lub tereny ponieważ stadu możemy przewodniczyć tylko jeden lew. Lwy na wolności zamieszkują dzikie tereny Afryki tam czują się najlepiej ponieważ jest dużo pokarmu i wolnej przestrzeni. Lew jest bardzo piękny dlatego tez często był zabijany dla trofeów czy też skory. Tygrys to bliski kuzyn lwa. Tygrys w przeciwieństwie do lwa jest szybki i zwinny ponieważ to on sam musi zatroszczyć się o pokarm na wolności. Tygrys posiada piękne paski na grzbiecie i potrafi bardzo sprawnie zabijać zwierzynę . poluje samodzielnie ponieważ nie jest zwierzakiem stadnym. Tygrysy są bardzo niebezpieczne ponieważ nigdy nie można przewidzieć ich działania. W ogrodzie zoologicznym muszą mieć wiec zapewnione szczególne wymaga czyli dużo przestrzeni oraz odpowiednie zabezpieczenia ponieważ tygrysy są bardzo sprawne ruchowo nic wiec dziwnego ze maja głębokie wybiegi czyli takie które posiadają wielkie mury po których nie mogą się wspinać. Aby teren był zbliżony do naturalnego tygrysy posiadają również w nim sadzawki z wodą. Wszystko jest tak urządzone aby zwierze czuło się jak na wolności. W ciągu dnia tygrysy odpoczywają i czekają na pożywienie ponieważ w tym wypadku podaje je obsługa zoo. Tygrysy żywią się mięsem i właśnie nim są karmione. Jedyną wadą tego życia jest fakt ze tygrysy przestają po woli być drapieżnikami ponieważ już nie polują.

Aby ochronić manata amazońskiego przed wyginięciem, zakazano prowadzenia handlu jego mięsem, a rybacy, w których sieci wpadają te zwierzęta, mają obowiązek natychmiast je wypuszczać. W pięciu rezerwatach przyrody nad Amazonką żyją manaty. Są one tam chronione i mogą swobodnie zdobywać pokarm w zalanych przez wodę lasach. Manaty pomyślnie introdukowano do wielu sztucznych zbiorników zaporowych, gdzie spełniają ważną rolę jako zwierzęta wyjadające roślinność pływającą. Jeśli w zbiorniku nastąpi nadmierna wegetacja roślin pływających, światło nie dociera do głębszych warstw wody i ginie fito-plankton, którym żywią się ryby. Bez manatów woda staje się odtleniona i życie w zbiorniku może zaniknąć. Gnijące rośliny wydzielają siarkowodór, który zatruwa wodę oraz jest przyczyną szybszego niszczenia metalowych konstrukcji zapory oraz turbin. Sposobów ochrony tych zwierząt nie istnieje zbyt wiele i nie wszystkie, z tych, które istnieją, są skuteczne. To przykre, ponieważ warto chronić te zwierzęta. Diugonie i manaty są niezwykłymi ssakami wodnymi, gdyż są roślinożercami. Poruszają się wolno w ciepłych, płytkich wodach, dzięki czemu oszczędzają energię i odżywiają się pędami wodnych roślin, które są bogate w węglowodany. Manaty amazońskie żywią się głównie roślinnością pływającą na powierzchni wody. Manaty magazynują energię pod postacią tranu odkładanego pod skórą. Tłuszcz jest dobrym izolatorem i zwierzęta te nawet w wodach tropikalnych mogą zachować pożądaną temperaturę ciała i nie przegrzać się. Zapasy tranu pomagają im także przeżyć okresy braku pokarmu: manaty amazońskie często muszą przetrwać długie okresy niedostatku pokarmu w czasie pory suchej, kiedy trudno jest o rośliny wodne. Ciężkie kości syren są balastem (obciążeniem), kiedy zwierzęta żerują pod wodą, co pomaga im w zanurzaniu się. Za pomocą kończyn przednich kopią w osadach, aby wydobyć głęboko zakorzenione rośliny. Czasami można je zobaczyć, jak transportują naręcza roślin, które są owinięte dookoła kończyn. O życiu rodzinnym diugoni niewiele wiadomo, ponieważ są one bardzo płochliwe i zasiedlają głębokie, muliste wody. Można je zaobserwować pojedynczo lub w grupach liczących nawet 100 osobników.

Polowania na słonie już od dawna dziesiątkują populacje słoni.Człowiek polował na słonie praktycznie od początku swojego istnienia. Już w VII wieku p.n.e. polowania doprowadziły do wymarcia gatunku słoni na terenie wschodniej Azji. Obecnie, bardzo zmalała populacja słoni w Indiach. Nie inaczej sytuacja wygląda w Afryce. Tam, masowe polowania na słonie doprowadziły do drastycznego zmniejszenia ich populacji już w XVII wieku. Człowiek poluje na słonie głównie z powodu handlu kością słoniową, która na rynku osiąga wyjątkowo wysokie ceny. Oczywiście nie tylko polowania na słonie spowodowały ich masowe wymieranie. W Indiach słonie wykorzystywano jak konie, jako zwierzęta robocze. W Azji i Afryce natomiast stale rosło zapotrzebowanie na tereny uprawne. Ludzie zasiedlali coraz to nowsze obszary, zapuszczając się głęboko w ląd i niszcząc naturalne środowisko słoni. Poprzecinane zostały również szlaki migracji słoni. Pokonują one teraz znacznie większe odległości podczas swojej wędrówki i wiele z nich po prostu tego nie przeżywa. Według spekulacji populacja słoni afrykańskich liczy już mniej niż 600 tysięcy osobników, natomiast słoni indyjskich już zaledwie ok. 40 tysięcy. XXI stoi pod wielkim zapytaniem dla populacji nosorożców. Najgorzej wygląda sytuacja nosorożca jawajskiego. Pod koniec XX wieku jego populacja liczyła zaledwie około 50 osobników. Nie lepiej jest w przypadku nosorożca sumatrzańskiego, którego populacja jest liczona na około 150 sztuk. Lepiej wygląda jedynie liczebność nosorożców żyjących w Azji południowo-wschodniej. Ich liczebność to około 1500 osobników. Jest ich najwięcej tylko dzięki temu, że rozproszone są one w rezerwatach w Indiach i Nepalu. Nie zmienia to jednak faktu, że XXI stoi pod wielkim znakiem zapytania dla przyszłości wszystkich nosorożców. Już w XIX wieku nosorożec biały prawie wyginął w południowej Afryce. Działania człowieka doprowadziły wtedy do uratowania ostatecznie tego gatunku, jednak ten sam problem zaczyna się obecnie pojawiać w północnej części kontynentu (pozostało ich tam zaledwie około 20 sztuk). Najliczniejszym obecnie gatunkiem jest nosorożec czarny. Jednak i on, z racji ogromnego kłusownictwa, zaczyna powoli wymierać. Kłusownictwo w przypadku nosorożców ma na celu pozyskanie głównie jego rogów. Sproszkowane rogi to popularny na indyjskich terenach afrodyzjak. Proszek ten jest również używany jako środek przeciw gorączkom, bólom głowy, chorobom wątroby i serca, a także przeciwko chorobom skórnym. Dalsze zabijanie nosorożców w obecnym tempie spowoduje, że już za kilka lat gatunek ten może zniknąć z powierzchni naszej planety na zawsze. Ogromne stada ipopotamów w Afryce to już dziś bardzo rzadki widok.Niegdyś hipopotamy można było spotkać na zdecydowanej większości kontynentu afrykańskiego. Systematyczne polowania spowodowały wyjątkowo drastyczny spadek ich liczebności. Tendencja ta nie występuje od dziś. Już w czasach historycznych człowiek doprowadził do całkowitego wyniszczenia populacji hipopotamów w północnej części Afryki. Wedle szacunków, ostatniego hipopotama w Egipcie zabito w roku 1816. W pozostałych obszarach swojego występowania hipopotamy albo już wymarły albo żyją w bardzo niewielkich grupkach, głęboko na niecywilizowanych jeszcze terenach. „Skórę” ratują hipopotamom jedynie różnego rodzaju parki narodowe. W parkach doliny Nilu oraz w pozostałych parkach Afryki Wschodniej ich populacja jest zdecydowanie największa. Jednak jest to jedynie kropla w morzu, a populacja i tak systematycznie wymiera. Na hipopotamy poluje się ze względu na ich twarde i łatwe w ciosaniu kły (lepsze niż słoniowe), mięso oraz tłuszcz. Niektórzy polują na te zwierzęta jako na trofea. Człowiek zabija również nosorożce, które wchodzą na pola uprawne niszcząc je.

Skorpion to typowy przykład płaza. Skorpiony jednak nie są tak często spotykanymi zwierzakami ponieważ zamieszkują tylko nieliczne tereny. Skorpion lubi i dobrze się czuje tylko w środowisku ciepłym dlatego też najczęściej można spotkać go na terenach pustynnych. Skorpion podobnie jak żółw posiada silny pancerz jest on tak mocny ze z trudem można go rozerwać po tym pancerzem skorpion ma bardzo niebezpieczną broń jest nią jad. Jad ukrywa w ogonie który w razie potrzeby szybko się zwija i podnosi wtedy skorpion jest gotowy do ukąszenia. Ukoszenie takie jest bardzo silne i wymaga natychmiastowej pomocy medycznej. Nic wiec dziwnego że w zoo skorpiony są przetrzymywane w akwariach ponieważ są to bardzo szybkie i groźne zwierzaki. Posiadają kilka odnóży dzięki którym bardzo szybko się przemieszczają. Skorpion może w kilka minut obezwładnić nawet człowieka. W dawnych czasach jad skorpiona był stosowany jako zabójcza bron po dziś dzień nie wiele się pozmieniało i skorpion nadal budzi strach. Waz dusiciel to typowy gad. Węże istniały do milionów wieków jednak dopiero od niedawna ludzie zaczęli przyglądać się im z bliska. Gady te są bardzo interesujące dlatego tez cieszą się tak dużym zainteresowaniem wśród ludzi. Waz dusiciel jest najbardziej niebezpiecznym przedstawicielem rodziny wężowatych ponieważ ma ogromna moc. Wąż ten nie posiada żadnego jadu tylko ogromną masę. Wąż dusiciel jest w stanie nawet udusić człowieka ponieważ nie jest to dla niego żadną przeszkodą. Waz taki ma około kilku metrów i jest bardzo gruby, działa przed wszystkim poprzez zaskoczenie dlatego tak dobrze poluje. Kiedy sobie coś upatrzy po prostu rzuca się na ofiarę i jedną chwilę oplata ją ciałem tak mocno ze ofiara nie może się wydostać następnie zjada ja najczęściej w całości ponieważ węże nie posiadają zębów tylko jak już kły z trucizną. Waz taki trawi swoją ofiarę nawet kilka tygodni stąd też nie często poluje tylko w nagłych wypadkach w zoo natomiast pokarm składa się zajęcy oraz gryzoni.

Niedźwiedź jest to ogromne zwierze. Niedźwiedzie dzielimy na kilka grup ponieważ zależy to do miejsca ich występowania. Wyróżniamy dlatego też niedźwiedzie polarne żyjące na północy lub brunatne które zamieszkują lasy rezerwatów. Dawniej niedźwiedzie żyły na wolności ale szybko ich liczba malała ponieważ były zabijane dlatego też znalazły schronienie w parkach i w zoo. Niedźwiedzie żywią się mięsem rybami a niektóre nawet owocami leśnymi. Na wolności dbają o pożywienie i o swoje młode natomiast w zoo jest całkiem inaczej ponieważ niedźwiedzie wszystko dostają na tacy co oznacza ze nie musza się o nic martwić. Ich wybieg składa się z dwóch części czyli zamkniętej i otwartej. Niedźwiedzie całymi godzinami wylegują się na kamieniach i odpoczywają. Kiedyś się je obserwuje ma się warzenie ze są potulnymi misiami ale kiedy są głodne mogą wyrządzić ogromną krzywdę nawet człowiekowi tym bardziej ze posiadają pazury ostre i dużą masę. Niedźwiedź zazwyczaj ma od jednego do dwóch młodych w zoo jest inaczej ponieważ bardzo rzadko dochodzi tutaj do narodzin w klatce. Krokodyl jest to drapieżnik wodny. Krokodyl większość swojego czasu przebywa w wodzie ponieważ tutaj jest bardzo szybki ale nic nie staje na przeszkodzie aby porusza się na ziemi ponieważ świetnie poluje. Łupem tego gada padają zazwyczaj większe zwierzęta które udają się do wodopojów. Co ważne krokodyle zawsze polują stadnie wtedy jest większe prawdopodobieństwo upolowania czegoś. Krokodyl jest dość specyficzny czyli posiada twardą skórę i podłużny ryjek ale za to ma parę ostrych zębów które jak już się zacisną to w żaden sposób nie można ich wyjąc. Krokodyl ma szaro zieloną barwę dzięki czemu może znakomicie się kamuflować. Pomimo tego ze żyje większość czasu w wodzie to jednak jaja skład na ziemi w specjalnych gniazdach. W zoo natomiast krokodyle mają swoje miejsce w małych sadzawkach w których się wylegują. Nie wyglądają wtedy tak strasznie jak na wolności ponieważ nie muszą starać się tutaj o nic wszystko co im potrzebne dostają do obsługi zoo. Co ważne w zoo krokodyli nie wolno dokarmiać ani zbliżać się do nich ponieważ zwierze to jest nie przewidywalne.